Przejdź do treści
ZPI w branżachProdukcja rolna i biogazownie

Odległość biogazowni od domów w ZPI

Komory fermentacyjne i zbiorniki biogazu rolniczego sytuuje się, według rozporządzenia o budowlach rolniczych, co najmniej 20 m od pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi. Tymczasem w tekście żadnego z pięciu projektów uchwał w sprawie ZPI dla biogazowni, w stanie na 31.10.2026, nie ma liczby metrów między instalacją a zabudową mieszkaniową. Dwa z tych projektów wyznaczają zasięg dopuszczalnego oddziaływania tytułem prawnym inwestora, więc gdy inwestor kupi albo wydzierżawi grunt obok, granica przesuwa się bez zmiany planu. Sąsiedzi są mimo to chronieni przed zakłóceniami ponad przeciętną miarę (art. 144 Kodeksu cywilnego). Odległość w metrach i pas zieleni o wskazanej szerokości inwestor może zaproponować w projekcie planu.

Piotr Meissner, urbanista i architekt Aktualizacja 7.11.2026 15 min czytania

01

Odległości wymagane przepisami

Minimalne odległości biogazowni rolniczej od pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi wyznacza rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 13.01.2023 w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odp... Rozwiń Zwiń

Minimalne odległości biogazowni rolniczej od pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi wyznacza rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 13.01.2023 w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie (Dz.U. z 2023 r. poz. 297), które nie obejmuje biogazowni komunalnej. Komory fermentacyjne i zbiorniki biogazu rolniczego sytuuje się co najmniej 20 m od pomieszczeń na pobyt ludzi (§ 7 pkt 1). Zamknięty zbiornik na płynne produkty pofermentacyjne sytuuje się bliżej, bo według § 6 ust. 1 pkt 1 od jego pokryw i wylotów wentylacyjnych liczy się co najmniej 10 m do pomieszczeń na pobyt ludzi na działkach sąsiednich i co najmniej 15 m do okien i drzwi tych pomieszczeń. Zbiornik otwarty wymaga przy tych samych odniesieniach co najmniej 25 m i 30 m (§ 6 ust. 2 pkt 1). Budowle uciążliwe zapachowo oddziela się od terenów przyległych pasem zieleni średnio- i wysokopiennej (§ 13), ale jego szerokości rozporządzenie nie określa.

02

Pięć projektów ZPI dla biogazowni

Cztery gminy opublikowały pięć projektów uchwał w sprawie zintegrowanego planu inwestycyjnego (ZPI) dla biogazowni: Żuromin dla Chamska, Sorkwity dla Niborka, Korsze dla wsi Warnikajmy i Dłużec oraz Ostrów M... Rozwiń Zwiń

Cztery gminy opublikowały pięć projektów uchwał w sprawie zintegrowanego planu inwestycyjnego (ZPI) dla biogazowni: Żuromin dla Chamska, Sorkwity dla Niborka, Korsze dla wsi Warnikajmy i Dłużec oraz Ostrów Mazowiecka dla Zalesia. Według bazy postępowań ZPI w stanie na 31.10.2026 żadnego z nich nie uchwalono. Poza zestawieniem zostają dwa kolejne projekty ZPI dla biogazowni: dla Tyszowiec, gdzie rada wyraziła zgodę na przystąpienie 6.10.2026, i dla Przysierska w gminie Bukowiec, gdzie zgody rady brak. Z tych dwóch tekst korzysta tylko przy umowie urbanistycznej i uzasadnieniu. W Chamsku projekt dotyczy instalacji do 1,5 MW, a w Niborku huba wodorowego razem z biogazownią rolniczą i elektrownią słoneczną. Uzasadnienie projektu dla Zalesia dopuszcza oprócz biogazowni rolniczej również komunalną, której minima z rozporządzenia o budowlach rolniczych nie dotyczą.

Wnioski w Sorkwitach (12.01.2026) i w Ostrowi Mazowieckiej (16.06.2026) złożono przed 1.07.2026, dlatego obie procedury toczą się według ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (u.p.z.p.) w brzmieniu sprzed nowelizacji (Dz.U. z 2026 r. poz. 781), z wyjątkami z art. 10 ust. 3 tej nowelizacji. Oba wnioski w Korszach pochodzą z sierpnia 2026 r. W Żurominie gmina oznaczyła jako zakończoną pierwszą procedurę, wszczętą wnioskiem z 28.05.2026. Dla Chamska złożono 16.10.2026 kolejny wniosek, do którego stosuje się u.p.z.p. po nowelizacji. Aktualna wersja projektu dla Chamska została opublikowana w BIP 4.11.2026.

Żaden projekt nie nakazuje pasa zieleni izolacyjnej, nie podaje jego szerokości ani nie ustala własnej wartości dla zapachu. W tabeli znak „-” oznacza brak ustalenia.

UstalenieŻuromin (Chamsk)Sorkwity (Nibork)Korsze (Warnikajmy)Korsze (Dłużec)Ostrów Maz. (Zalesie)
Granica oddziaływaniawyznaczony teren (§ 6 ust. 1 pkt 4)tytuł prawny i standardy dla terenów sąsiednich (§ 7 ust. 1 pkt 2-3)standardy na nieruchomościach sąsiednich (§ 6 ust. 2 pkt 7)tytuł prawny użytkownika (§ 7 pkt 1)granice 1PE i 2PE (§ 5)
Urządzenia przeciw odoromodesłanie (§ 6 ust. 1 pkt 5)tak (§ 7 ust. 1 pkt 8)-tak (§ 7 pkt 3)tak (§ 5)
Magazyn substratumagazyny płaskie i wiaty (§ 16 ust. 1 pkt 2 lit. b)zamknięty, nieprzepuszczalne dno (§ 7 ust. 1 pkt 10 lit. a)-ochrona gruntu (§ 7 pkt 4)-
Poferment-dno i ściany nieprzepuszczalne (§ 7 ust. 1 pkt 10 lit. b)---
Zakaz zakładów ryzykatak (§ 6 ust. 1 pkt 3)tak (§ 7 ust. 1 pkt 6)---
Strefy bezpieczeństwa komór i zbiorników-tak (§ 10 ust. 3)tak (§ 10 pkt 1)--
Teren bez ochrony akustycznej-tak (§ 7 ust. 1 pkt 1)tak (§ 6 ust. 2 pkt 10 lit. b)--
Wysokość maksymalna15,0 m10,0 m budynki / 30,0 m reszta20 m35 m30 m
Minimalna działka-1000 m² (§ 12 ust. 1 pkt 1)przepisy odrębne800 m² przy scaleniu (§ 9 ust. 2 pkt 4)800 m² przy scaleniu (§ 8)
Obsługa komunikacyjnadroga gminna poza planem (§ 13 ust. 1 pkt 1)DK16 (§ 5 ust. 1-2)droga powiatowa (§ 11 pkt 3)droga KDD (§ 12 ust. 1)droga 1KDD, droga serwisowa S61, DW 677 (§ 11)
Parkowanie3 na 10 zatrudnionychmin. 6 stanowisk1 na teren1 na 2 zatrudnionych1 na 2 zatrudnionych
Odległość od zabudowy w metrach-----
Pas zieleni o określonej szerokości-----
03

Odległość od domów w planie

Odległość od domów plan może wyrazić nieprzekraczalną linią zabudowy części technologicznej, zwymiarowaną na rysunku (art. 15 ust. 2 pkt 6 u.p.z.p.). Rozwiń Zwiń

Odległość od domów plan może wyrazić nieprzekraczalną linią zabudowy części technologicznej, zwymiarowaną na rysunku (art. 15 ust. 2 pkt 6 u.p.z.p.). Komory fermentacyjne i zbiorniki znajdą się w zasięgu tej linii, gdy plan wiąże ją również z budowlami.

W uchwalonych ZPI dla innych instalacji dystans albo szerokość pasa zieleni ustalono liczbą metrów. Plan dla farmy fotowoltaicznej w Udaninie (uchwała nr XVII.105.2025 z 23.09.2025, Dz. Urz. Woj. Doln. 2025 poz. 3971) prowadzi nieprzekraczalną linię zabudowy na fragmencie jej długości 100 m od zabudowy wsi Księżyce i Udanin (§ 15 ust. 2 pkt 2 lit. b). Plan z Choczewa (uchwała nr XXXVII/247/2026 z 23.04.2026, Dz. Urz. Woj. Pom. 2026 poz. 1911) określa zieleń izolacyjno-krajobrazową jako pas wielowarstwowy o szerokości co najmniej 10 m, bez miejsc postojowych i placów do zawracania (§ 2 pkt 7, § 6 ust. 8 i ust. 13 pkt 2).

Liczbę metrów zawierał również nieuchwalony projekt ZPI dla farmy fotowoltaicznej z Korfantowa, który zakazywał biogazowni rolniczych bliżej niż 500 m od zabudowy mieszkaniowej, zagrodowej i usługowej.

04

Granica oddziaływania biogazowni

Projekty wyznaczają granicę dopuszczalnego oddziaływania biogazowni według czterech formuł (pierwszy wiersz tabeli). Rozwiń Zwiń

Projekty wyznaczają granicę dopuszczalnego oddziaływania biogazowni według czterech formuł (pierwszy wiersz tabeli). Granicę tworzą teren wyznaczony planem, granice terenów instalacji, nieruchomość objęta tytułem prawnym inwestora albo nakaz dotrzymania standardów jakości środowiska na nieruchomościach lub terenach sąsiednich. W projekcie dla Zalesia są to tereny 1PE i 2PE, a w tekście projektu jest mowa o braku „ponadnormatywnych uciążliwości, wykraczających poza granice terenu 1PE, 2PE”.

Formuła oparta na tytule prawnym powtarza art. 144 ust. 2 Prawa ochrony środowiska (p.o.ś.), który dotyczy gazów i pyłów, hałasu oraz pól elektromagnetycznych. Granica wynika wtedy ze stosunków cywilnoprawnych i rysunek planu jej nie pokazuje, dlatego gdy inwestor kupi albo wydzierżawi nieruchomość sąsiednią, granica przesunie się razem z gruntem. Sąsiedzi zachowują mimo to ochronę z art. 144 Kodeksu cywilnego w korzystaniu z własnych nieruchomości.

Granica poprowadzona po liniach rozgraniczających i połączona z nakazem dotrzymania standardów jakości środowiska na terenach sąsiednich nie zależy od tytułu prawnego, a jej przebieg sprawdza się na rysunku. To reguła ostrzejsza od art. 144 ust. 2 p.o.ś., ponieważ sięga także gruntów obok, do których prowadzący instalację ma tytuł prawny. Zapachu ten nakaz jednak nie obejmuje, gdyż przepisy nie ustalają standardu jakości powietrza dla zapachu, a rozporządzenia o wartościach odniesienia substancji zapachowych (art. 222 ust. 5 p.o.ś.) nie wydano.

05

Ochrona przed zapachem

Zamknięty magazyn substratu ma tylko projekt dla Niborka, który w § 7 ust. 1 pkt 10 nakazuje obiekty zamknięte z nieprzepuszczalnym dnem do magazynowania i przygotowania substratów (lit. a), obiekty o nieprz... Rozwiń Zwiń

Zamknięty magazyn substratu ma tylko projekt dla Niborka, który w § 7 ust. 1 pkt 10 nakazuje obiekty zamknięte z nieprzepuszczalnym dnem do magazynowania i przygotowania substratów (lit. a), obiekty o nieprzepuszczalnym dnie i ścianach dla biomasy przefermentowanej (lit. b) oraz nieprzepuszczalne dno lub fundament pod składowane produkty z przetworzonej biomasy (lit. c). Nakaz z lit. c mają również projekty dla Dłużca (§ 11 ust. 9 pkt 1) i Zalesia (§ 10 ust. 9 pkt 1), które jednak nie regulują przechowywania samego pofermentu. Projekt dla Chamska ustala lokalizację „magazynów płaskich i wiat do składowania substratów”, a w sprawie ograniczenia emisji substancji złowonnych odsyła do przepisów odrębnych (paragrafy w tabeli).

Urządzenia ograniczające odory i ucieczkę biogazu ustalają projekty dla Niborka, Dłużca i Zalesia (paragrafy w tabeli), natomiast projekt dla wsi Warnikajmy takich urządzeń nie ma. Przykrycia zbiorników pofermentu nie wymaga żaden z pięciu projektów.

06

Zakaz substratu w planie

Jeden z pięciu projektów zakazuje, by substratem były odpady poubojowe, pomiot drobiu lub martwe zwierzęta. Rozwiń Zwiń

Jeden z pięciu projektów zakazuje, by substratem były odpady poubojowe, pomiot drobiu lub martwe zwierzęta. Plan określa zasady ochrony środowiska i ograniczenia w użytkowaniu terenu (art. 15 ust. 2 pkt 3 i 9 u.p.z.p.), lecz rodzaj wsadu jest w ocenie autora sprawą warunków eksploatacji instalacji, o których rozstrzygają decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach oraz przepisy o odpadach i o ubocznych produktach pochodzenia zwierzęcego. Za zakazem przemawia natomiast wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15.11.2023 (II OSK 432/21) w sprawie spoza biogazowni, według którego plan może zakazać pieców i trzonów kuchennych na paliwa stałe w nowo budowanych budynkach.

Organ wydający pozwolenie na budowę bada zgodność projektu budowlanego z planem (art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. a Prawa budowlanego), ale substrat nie jest cechą obiektu budowlanego. Organ wydający decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach może zbadać zakaz, bo decyzję tę wydaje się dopiero po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z planem (art. 80 ust. 2 ustawy o ocenach oddziaływania na środowisko). Brzmienie art. 80 ust. 2 nie rozstrzyga jednak, czy sprawdzenie lokalizacji obejmuje także to, czym zasila się instalację. Biogazownia rolnicza o zainstalowanej mocy elektrycznej do 0,5 MW nie mieści się przy tym w § 3 ust. 1 pkt 47 i 82 rozporządzenia Rady Ministrów z 10.09.2019 w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. poz. 1839), dlatego decyzji wymaga tylko wtedy, gdy odpowiada innej pozycji tego rozporządzenia.

Dwa z trzech zakazanych w tym projekcie substratów należą do katalogu, który art. 4 ust. 1 pkt 3 ustawy z 13.07.2023 o ułatwieniach w przygotowaniu i realizacji inwestycji w zakresie biogazowni rolniczych, a także ich funkcjonowaniu (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 52) podaje przy biogazowni rolniczej. Pomiot drobiu mieści się w odchodach zwierzęcych z lit. a i d, a odpady poubojowe w odpadach powstających przy przetwarzaniu produktów pochodzenia rolniczego z lit. b. Katalog ten wyznacza jednak, kiedy stosuje się ustawę, więc instalacja pracująca na części tych substratów zachowuje status biogazowni rolniczej.

Uchwalony ZPI dla zabudowy związanej z rolnictwem w Udaninie, w obrębie Konary (uchwała nr XXIII.158.2026 z 24.03.2026, Dz. Urz. Woj. Doln. 2026 poz. 1634), zakazuje w § 9 ust. 1 pkt 2 lokalizacji zakładów zbierania, unieszkodliwiania i przetwarzania odpadów. Zakaz tego typu zastępuje zakaz substratu tylko częściowo, ponieważ dotyczy lokalizacji zakładu. Biogazownia zasilana odchodami zwierzęcymi co do zasady nie jest objęta tym zakazem, bo ustawa o odpadach wyłącza odchody używane do produkcji energii metodami nieszkodliwymi dla środowiska (art. 2 pkt 6 lit. a ustawy o odpadach). Zakaz może ją jednak objąć, jeżeli odchody trafiają do biogazowni jako odpad o kodzie 02 01 06.

07

Ryzyko poważnej awarii

Lokalizacji zakładów o zwiększonym lub dużym ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej zakazują wyłącznie projekty dla Chamska (§ 6 ust. 1 pkt 3) i Niborka (§ 7 ust. 1 pkt 6). Rozwiń Zwiń

Lokalizacji zakładów o zwiększonym lub dużym ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej zakazują wyłącznie projekty dla Chamska (§ 6 ust. 1 pkt 3) i Niborka (§ 7 ust. 1 pkt 6). Uzasadnienia projektów dla Dłużca i Zalesia poświęcają zakładom ryzyka dwa zdania: „Plan umożliwia realizację biogazowni, biometanowni w sposób zabezpieczający przed powstaniem awarii. Plan nie zakazuje lokalizacji takich zakładów o dużym lub zwiększonym ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej”. Te same zdania ma uzasadnienie projektu ZPI z Bukowca, spoza zestawienia.

Dla wodoru rozporządzenie Ministra Rozwoju z 29.01.2016 (Dz.U. poz. 138) wyznacza próg 5 t dla zakładu o zwiększonym ryzyku i 50 t dla zakładu o dużym ryzyku. Biogaz i biometan uwzględnia się w tym zestawieniu według zasady sumowania (objaśnienie nr 4 do załącznika). Na liście przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko są m.in. instalacje wytwarzające w procesach chemicznych podstawowe produkty chemii nieorganicznej oraz instalacje przetwarzania odpadów innych niż niebezpieczne od 10 t na dobę, z wyłączeniem instalacji biogazu rolniczego. Plan dla instalacji wodorowej obok biogazowni, który zakazuje zakładów ryzyka i przedsięwzięć z tej listy, zakazuje również samej instalacji wodorowej, jeżeli osiąga ona próg albo figuruje na liście. Przed uchwaleniem takiego planu trzeba więc porównać możliwą w zakładzie ilość wodoru z progami, licząc biogaz i biometan według zasady sumowania, a rodzaj instalacji - z listą.

Projekty dla Niborka (§ 10 ust. 3-4) i wsi Warnikajmy (§ 10 pkt 1-2) wyznaczają strefy bezpieczeństwa mierzone od ścian komór fermentacyjnych i zbiorników biogazu oraz nakazują ocenę zagrożenia wybuchem w obiektach biogazowni. Według § 44 rozporządzenia o budowlach rolniczych strefy bezpieczeństwa mierzy się od zewnętrznych krawędzi skrajnych budowli i urządzeń budowlanych instalacji, a ich minimalna szerokość wynosi od 3 do 8 m zależnie od łącznej pojemności komór i zbiorników.

08

Hałas u sąsiadów biogazowni

Projekty dla Niborka i wsi Warnikajmy ustalają, że teren instalacji nie podlega ochronie akustycznej (paragrafy w tabeli). Rozwiń Zwiń

Projekty dla Niborka i wsi Warnikajmy ustalają, że teren instalacji nie podlega ochronie akustycznej (paragrafy w tabeli). Teren produkcji energii leży jednak poza terenami chronionymi akustycznie także bez tego ustalenia (art. 113 ust. 2 pkt 1 i art. 114 ust. 1 p.o.ś.; rozporządzenie Ministra Środowiska z 14.06.2007 w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku, t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 112), więc ustalenie projektów kwalifikuje wyłącznie teren samej instalacji.

Jedno z uchwalonych ZPI dla elektrowni słonecznych stanowi, że „nie wprowadza się nakazu dotrzymania dopuszczalnego poziomu hałasu w środowisku”. Na sąsiednich terenach chronionych akustycznie dopuszczalne poziomy wiążą z mocy rozporządzenia niezależnie od planu (art. 144 ust. 2 i art. 115a ust. 1 p.o.ś.).

Uchwalony ZPI w Udaninie dla obrębu Konary zalicza natomiast tereny planu do chronionych przed hałasem tak jak zabudowę zagrodową (§ 9 ust. 1 pkt 10), dlatego hałas instalacji nie może tam przekroczyć 55 dB w dzień i 45 dB w nocy.

09

Wysokość budynków i zbiorników

Wysokości maksymalne zestawiono w tabeli (Chamsk § 16 ust. 1 pkt 4 lit. a, Nibork § 17 pkt 4 lit. b-c, Dłużec § 14 pkt 10). Rozwiń Zwiń

Wysokości maksymalne zestawiono w tabeli (Chamsk § 16 ust. 1 pkt 4 lit. a, Nibork § 17 pkt 4 lit. b-c, Dłużec § 14 pkt 10). Tylko projekt dla Niborka rozdziela wysokość budynków (10,0 m) od wysokości pozostałej zabudowy (30,0 m), a żaden projekt nie ustala osobnych wysokości dla silosów, pochodni, zbiorników, komór fermentacyjnych ani instalacji uzdatniania biogazu.

10

Dojazd ciężarówek z substratem

Powiązanie z drogą krajową albo wojewódzką ustalają dwa z pięciu projektów: dla Niborka z drogą krajową nr 16, a dla Zalesia przez drogę serwisową wzdłuż S61, leżącą poza planem i prowadzącą do drogi wojewód... Rozwiń Zwiń

Powiązanie z drogą krajową albo wojewódzką ustalają dwa z pięciu projektów: dla Niborka z drogą krajową nr 16, a dla Zalesia przez drogę serwisową wzdłuż S61, leżącą poza planem i prowadzącą do drogi wojewódzkiej nr 677 (paragrafy w tabeli). Stanowisk dla pojazdów ciężarowych i rolniczych dowożących substrat nie wymaga żaden z pięciu projektów.

Uchwalony ZPI w Udaninie dla obrębu Konary wymaga miejsc dla takich pojazdów: przy produkcji w gospodarstwie rolnym co najmniej 2 dla pojazdów wielkotonażowych do materiałów sypkich albo 2 dla pojazdów rolniczych (§ 13 ust. 3 lit. c).

Projekt umowy urbanistycznej z Tyszowiec, załączony do wniosku o ZPI dla biogazowni, przewiduje drogę dojazdową klasy D o długości ok. 788 m pod ruch pojazdów do 40 t (§ 1 ust. 3), którą inwestor zobowiązuje się zbudować i przekazać gminie (§ 2 ust. 1, § 3 ust. 1, § 5 ust. 1). Jeżeli ruch ciężki wymusza przebudowę drogi publicznej, jej warunki musi określić umowa inwestora z zarządcą drogi (art. 16 ustawy o drogach publicznych).

11

Co wpisać do projektu planu

Inwestor, który przygotowuje projekt planu do wniosku albo negocjuje go z gminą, może zaproponować w nim: skalę instalacji w ustaleniach terenu, czyli moc elektryczną albo ilość wytwarzanego biometanu, wzore... Rozwiń Zwiń

Inwestor, który przygotowuje projekt planu do wniosku albo negocjuje go z gminą, może zaproponować w nim:

  • skalę instalacji w ustaleniach terenu, czyli moc elektryczną albo ilość wytwarzanego biometanu, wzorem projektu dla Chamska;
  • osobną nieprzekraczalną linię zabudowy części technologicznej, obejmującą budowle, z odsunięciem od zabudowy mieszkaniowej podanym w metrach;
  • pas zieleni izolacyjnej z podaną najmniejszą szerokością i strukturą, wolny od miejsc postojowych;
  • osobne wysokości budynków, komór i zbiorników, silosów oraz kominów i pochodni;
  • magazyny zamknięte dla substratu, obiekty przykryte i szczelne dla pofermentu oraz urządzenia przeciw odorom;
  • granicę oddziaływania opartą na liniach rozgraniczających, z nakazem dotrzymania standardów jakości środowiska na terenach sąsiednich;
  • zakaz zakładów ryzyka awarii oraz strefy bezpieczeństwa komór i zbiorników biogazu;
  • zakaz zakładów zbierania, unieszkodliwiania i przetwarzania odpadów, który zastępuje zakaz rodzaju substratu tylko częściowo;
  • minimalną działkę budowlaną odpowiadającą terenowi jednej instalacji;
  • powiązanie z drogą krajową albo wojewódzką, miejsce włączenia poza zabudową wsi oraz stanowiska dla pojazdów ciężarowych i rolniczych.

W uzasadnieniu projektu planu przedstawia się sposób realizacji wymagań ochrony zdrowia oraz bezpieczeństwa ludzi i mienia (art. 15 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 1 ust. 2 pkt 5 u.p.z.p.), a przy biogazowni mieszczą się w tym opisie:

  • dystans do najbliższych zabudowań;
  • kierunek, z którego wieją wiatry;
  • ruch pojazdów wiozących substrat i poferment;
  • analiza bezpieczeństwa ludzi i mienia, gdy plan nie zakazuje zakładów ryzyka.
Źródła (12)

Autor

Piotr Meissner jest urbanistą i architektem. Sporządza plany miejscowe dla gmin, przygotowuje projekty zintegrowanych planów inwestycyjnych dla inwestorów i negocjuje z gminami umowy urbanistyczne. Prowadzi monitoring postępowań ZPI, z którego pochodzą liczby w artykułach.

Zasady cytowania zpi.pl

Twoja branża ma tu swoje pułapki.

Analiza wykonalności sprawdza je dla konkretnej nieruchomości i konkretnego zamierzenia.

509 590 500